แจ่มญาติเยอะ
คนในวงศ์วานที่ยังนับรู้กันได้ทางเชื้อสายฝ่ายพ่อหรือฝ่ายแม่ เราเรียกว่า “ญาติ” (ยาด) คนไทยนิยมใช้ระบบอาวุโส เมื่อรู้จักใคร เราก็มักนับญาติุ คือเทียบเคียงอายุของอีกฝ่ายกับตน หรือพ่อหรือแม่ของตนเอง จึงมีพี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา นอกสายเลือดมากมาย
คำว่า “ญาติุ” นี้เองที่ทำให้หลายคนสับสนนำสระอิไปเติมให้คำว่า “อนุญาต” (อะ-นุ-ยาด) ซึ่งเป็นคำกริยาแปลว่า “ยินยอม ยอมให้ ตกลง” ที่ถูกต้องไม่มีสระอิ จำง่ายๆ ว่าเฉพาะญาติุเราถึงจะใส่หมวกให้
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
“แจ่ม หอบอะไรมาเยอะแยะ”
“ของฝากหมดเลยพี่ ไม่มีของแจ่มสักอัน”
“อันนี้น่ารักดี ฝากใครล่ะ”
“อันนั้นของพี่ก้อยค่ะ ลูกสาวของป้ากอบ”
“แล้วสีฟ้านี้ล่ะ”
“ของพี่กิ๊บค่ะ ลูกลุงไงคะ”
“อันนี้ล่ะ”
“ของน้านุชค่ะ ส่วนอันนี้ของลูกน้านุช”
“โห อีกตั้งสองถุงนี่ก็ฝากญาติุหมดเลยเหรอ”
“ค่ะ”
“ทำไมแจ่มญาติุเยอะจัง พี่จำได้ว่่าเราลูกคนเดียวไม่ใช่เหรอ”
“ก็พ่อกับแม่พี่น้องเยอะนี่คะ อันนี้น่ารักไหม พี่จ่อย”
“ก็น่ารักดี จะให้พี่หรือไง หวานไปเปล่านี่”
“ไม่ได้จะ้ให้พี่หรอก แจ่มซื้อมาฝากพี่เบสน่ะค่ะ พี่เขาช่วยขออนุญาตเจ้านายให้แจ่มไปสัมมนาด้วยไง”
“เราขออนุญาตเองไม่ได้หรือไง ถึงต้องไปกวนพี่เขา”
“ก็แจ่มยังเป็นเด็กน้อยในสายตาเจ้านายนี่คะ แต่พี่เบสเขาโตแล้ว คำพูดมีน้ำหนักว่าแจ่มเยอะ เลยขออนุญาตง่ายกว่าแจ่มแยะ”
“พี่เขาใช้เหตุผลมากกว่าแจ่มต่างหาก ทำให้เจ้านายเห็นว่าควรอนุญาตเพราะไปเรื่องงานไม่ได้ไปเที่ยว”
“พี่จ่อยนี่พูดยังไง เดี๋ยวก็ยึดของฝากซะเลย”
“มีของพี่ด้วยเหรอ แอบทำใจไปแล้วนะนี่”
“นี่ไง ตุ๊กตาเวตาล หน้าเหมือนพี่ไหมล่ะ เอ้าได้ของฝากต้องยิ้มสิพี่จ่อย ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ”
บรรณานุกรม
พจนานุกรม ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
เผยแพร่ครั้งแรก ๑๐ สิงหาคม ๒๕๔๙
