แจ่มหาเหตุ
คำว่า “เหตุ” (เหด) เป็นคำนามหมายถึง “สิ่งหรือเรื่องที่ทำให้เกิดผล เค้ามูล หรือเรื่อง” หรือ “เหตุผล” และถ้าเป็นสันธานก็เหมือนกับคำว่า “ด้วย หรือ เพราะ” คำนี้ไม่ค่อยมีคนเขียนผิด
ส่วนคำว่า “สังเกต” (สัง-เกด) ซึ่งเป็นกริยาหมายถึง “กำหนดไว้ หมายไว้” มักจะมีคนแถมสระอุให้ ที่ถูกต้องไม่มีสระอุ
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
“อุ้ย พี่จ่อยเจาะหูตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย”
“วานซืน”
“ก่อนวานนี้วันหนึ่งหรือ นั่นแน่ เจาะสองข้างซะด้วย”
“เป็นไง”
“ก็ไม่ได้หล่อขึ้นนี่คะ”
“แจ่ม”
“น่ารัก”
“ใครโกหกมาล่ะ”
“คนชมตาถึงต่างหาก ว่าแต่มีเหตุอะไรให้ไปเจาะคะ”
“ไม่มีไรนี่ อยากเจาะก็เจาะ ต้องมีสาเหตุด้วยหรือ”
“ก็แหม พี่จ่อยยอมเจ็บตัว”
“สงสัยไร”
“แจ่มสังเกตนา พี่จ่อยทำอะไร มีสาวเป็นแรงดลใจเสมอ”
“หาความจริงๆ ว่างมากหรือเรา”
“คนเขาช่างสังเกตต่างหากล่ะ”
“หลังจากสังเกตแล้ว ก็ได้เหตุหาเรื่อง”
“ก็ห่วงว่า คุณพี่จะประสบอุบัติเหตุหัวใจอีกแล้ว”
“ไม่ต้องห่วงเลยเรื่องนี้ อย่างพี่น่ะพร้อมรับทุกเหตุการณ์”
“ซะงั้น”
ข้อมูลอ้างอิง
พจนานุกรม ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
เผยแพร่ครั้งแรก ๒ สิงหาคม ๒๕๔๙
คุณหม่องนี่น่ารักจริง ๆ ให้ความรู้เรื่องภาษาไทย
ทำให้เขียนได้ถูกต้อง และเข้าใจความหมายด้วย
ขอบคุณค่ะ