ชาติชายนายจ่อย
ชาติ (ชาด) เป็นคำนามหมายถึง (๑) การเกิด กำเนิด ชนิด จำพวก (๒) ประเทศ ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ กลุ่มชนที่มีวัฒนธรรม รัฐบาลเดียวกัน (๓) รส เช่น ไม่เป็นรสเป็นชาติ
ส่วนชาด (ชาด) เป็นวัตถุสีแดงสดชนิดหนึ่ง เป็นผงหรือเป็นก้อน ใช้ทำยาไทย หรือผสมกับน้ำมันสำหรับประทับตราหรือทาสิ่งของ ชาดในความหมายนี้ไม่มีสระอิ
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
“พี่จ่อย เป็นไร หน้าเหี่ยวมาเชียว”
“งานเพียบเลยแจ่มเอ๋ย”
“งานราษฎร์หรืองานหลวงล่ะคะ”
“ก็…ทั้งคู่แหละ”
“อะฮึ่ม หนักไปทางงานราษฎร์หรือเปล่า ระวังรถไฟจะชนกัน เดี๋ยวมนุษยชาติจะหายไปหนึ่งคน”
“ไม่ต้องเดาเลย ยายตัวยุ่ง ช่วยหาร้านอาหารที่รสชาติอร่อยๆ ให้พี่ดีกว่า”
“จะไปกินกับใคร มื้อไหนล่ะคะ”
“ต้องรู้รายละเอียดขนาดนั้นด้วยหรือเนี่ย”
“โธ่ พี่จ่อย แจ่มจะได้เลือกบรรยากาศกับระยะทางได้ถูกไงคะ”
“กลางวันกับเย็น กลางวันเป็นเรื่องงาน เย็นเก็บคะแนน”
“นั่นแน่ ไม่มีปัญหา กลางวันเอาไม่ไกลที่ทำงานดีกว่า พี่จะได้กลับมาทำงานทัน”
“ขอย้ำ รสชาติอาหารต้องเยี่ยมนะแจ่มนะ”
“เจ้าค่ะ ตอนเย็นเอาบรรยากาศสบายๆ แล้วกันนะคะ”
“เออ แจ่ม ตอนเย็นเนี่ย ขอสองร้านได้ไหม พี่มีสองนัดน่ะ เอาแบบเสร็จจากร้านหนึ่งไปอีกร้านหนึ่งได้ ไม่ไกลกันมาก”
“อยากได้ จัดให้ค่ะ รับรองร้านดูดีมีระดับ หมดหรือยังคะ ใบสั่งของคุณพี่”
“แล้วแจ่มมีกระดาษห่อของขวัญสีแดงไหม เอาแดงชาดเลย”
“เป็นไงคะพี่จ่อย สีแดงชาด”
“ไม่รู้จักแดงชาดหรือ หนึ่งในเบญจรงค์ไง ห้าสีก็มีสีเหลือง เขียวหรือคราม แดงชาด ขาว และดำ”
“แดงไหนล่ะพี่จ่อย แดงเลือดนก แดงเลือดหมู แดงสด แดงอมส้ม”
“แดงชาดก็เป็นสีแดงเข้มหรือแดงแก่ดั่งสีชาดไง”
“แจ่มนึกไม่ออกค่ะ”
“สีประจำวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย แล้วก็ของคณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาฯ ด้วย นึกไม่ออกอีก สีประจำคณะวิจิตรศิลป์ มช. ล่ะ น่าจะนึกออกนะ ”
“อ๋อๆ”
“ขอกระดาษห่อของขวัญสีนี้ด้วยนะ”
“ไปห่ออะไรคะ ต้องระบุสีขนาดนี้”
“เออน่า พี่มีวัตถุประสงค์ มันเป็นเรื่องของเชิงชาย”
“ชิ ชาติชายนายจ่อย อย่าจ๋อยมาก็แล้วกัน”
ข้อมูลอ้างอิง
พจนานุกรม ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒
บทความในสกุลไทย โดยอาจารย์กาญจนา นาคสกุล
โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมาร
ศูนย์เครือข่ายความรู้วัฒนธรรม สถาบันศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยบูรพา
เผยแพร่ครั้งแรก ๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๙
