สวัสดี ๒๕๕๑
ตั้งชื่อหัวข้อไม่ผิดหรอกค่ะ ปี ๒๕๕๑ กำลังจะพ้นไปแล้ว ขอสวัสดีลาจาก จะเป็นเพียงอดีตอีกแล้ว
เห็นรูปข้างล่างนี่ คิดถึงอะไรคะ เดาว่าเป็นรูปอะไรเอ่ย
รูปนี้ถ่ายเมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๐ จากดาดฟ้าคอนโด ถ่ายด้วยกล้องธรรมดาที่เรียกกันว่ากล้องปัญญาอ่อนนั่นเอง เป็นหนึ่งในพลุที่จุดที่สนามม้าหรือราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งบริษัท ไซโก (ประเทศไทย) จำกัดจัดแสดงพลุดอกไม้ไฟเฉลิมพระเกียรติฯ เพื่อถวายความจงรักภักดีแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยใช้ชื่อว่า “ดอกไม้ไฟแห่งความจงรักภักดี ๘๐ พรรษา มหาราชา” เนื่องในวโรกาสมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรง เจริญพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา
คราวนี้ใช้เวลาเลือกรูปนานกว่าปกติ เพราะในวันสิ้นปี อยากจะสรุปเวลาที่กำลังจะเลยผ่านไปอีกปีแล้ว ชอบภาพนี้เพราะสะท้อนชัดถึงการเกิดและดับ จะดูพลุสวยต้องดูด้วยตาเปล่า มิติที่เห็นจากสองตาเปล่า ต่างกับเมื่อมองผ่านเลนส์ เหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตก็เหมือนกัน เมื่อขยับเปลี่ยนมุมมอง กระทบด้วยอารมณ์ และระดับสติที่ต่างออกไป ก็จะได้ผลึกคนละแบบกัน
ปี ๒๕๕๑ เป็นปีที่ต่างจากปีอื่นๆ แม้จะเป็นปีที่ไม่ได้เรียนจบอะไรสักอย่าง แต่กลับรู้สึกว่ามีค่า เพราะรู้ชัดแล้วว่าตัวเองกำลังติดอยู่กับบ่วงและเป้าหมายในการใช้เวลาที่เหลืออยู่คืออะไร สิ่งที่เกิดขึ้นและผ่านไปนั้นดีแล้ว ไม่มีอะไรสูญเปล่า ได้เรียนรู้ เห็นความผิดพลาด ความสำเร็จ และความเปลี่ยนแปลงทั้งกับตัวเองและคนอื่นๆ
ในปี ๒๕๕๒ ตั้งใจว่าจะใช้เวลาให้คุ้มค่ากว่าที่่ผ่านมา เอ้อระเหยให้น้อยลง ตั้งมั่นให้มากขึ้น ไหนๆ ก็ได้เริ่มจากศูนย์แล้ว
ขอบคุณคนรอบข้างที่สอนหลายสิ่งหลายอย่าง ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจกันเสมอ ขอบคุณมากๆ ค่ะ _/\_
แล้วปีหน้านี้ตั้งเป้าหมายไว้อย่างไรกันบ้างคะ
